Adoptieverhaal Gigi, nu Nona

Geschreven door 3sens op . Gepost in Adoptieverhalen

DSC 0823Er was nog plaats...

Wat doe je als je nog plaats hebt; plaats in je hart? Dan ga je op zoek...
Wat doe je als je nog plaats hebt; plaats in je huis? Dan zorg je voor meer leven in huis...

Zo was het ook bij ons. Er was, naast de twee poezen, Filou en Plumeau, nog plaats in ons hart en in ons huis, plaats voor een leuke hond.
Maar zoals wel vaker voorkomt, kwamen de initiële wensen van mijn man en ik niet echt overeen... Dus gewapend met een beetje overtuigingskracht, websites laten lezen, foto's laten zien,... je kent dat wel, alle vrouwelijke overtuigingskracht uit de kast gehaald om mijn ventje te overtuigen van zo'n mooie elegante, ranke Spaanse langneus...

 

Wat vinden we samen belangrijk aan een hond, onze eerste hond? Het moet een gezellige hond zijn, bij wie we onze liefde kwijt kunnen, een hond die je naar buiten brengt, een hond die om kan met onze katten. We zagen ons ook niet direct een puppy nemen, je weet wel zo'n ADHD beestje vol springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan... Veel rassen zijn de revue gepasseerd, nog meer websites, maar enkel die van galgo-aid trok echt onze aandacht. Waarom ? Moeilijk te zeggen... Maar vooral het feit dat we onmiddellijk vrij veel info (katten, kinderen, karakter,... ) over de verschillende honden kregen.

Conclusie : Ventje en ik gingen eens komen meewandelen, in Ravels. Ter plaatse zouden we wel een of andere adoptiehond meekrijgen om toch niet met lege handen te moeten wandelen. Na een korte kennismaking kregen we een droomhondje mee : mooi, zwart, rustig, mooi volgend aan de leiband, plakkend tegen je been, dankbaar voor iedere knuffel. Rust in de roedel, amper geblaf,... Ons hart smolt ter plekke.

Enkele dagen nadien kwam Daniel op huisbezoek. Nog meer informatie, tips, uitleg over bankhangers en zetelliggers :-) Maar ook met de vraag om de tuin van onze nieuwbouw te omheinen. Oei, daar hadden we dus niet aan gedacht. Dit ging tijd vragen. Want omheining betekende voor ons ook onmiddellijk aanleg van de tuin. En dan duren de weken lang, de maanden eindeloos... Aftellen naar de lente. Aftellen naar de komst van de tuinaannemer. En ondertussen maar kijken naar die website, opnieuw en opnieuw, hondjes in België, hondjes in Spanje, en plots.... daar stond ze : een kleine foto, een klein tekstje, maar een ongelofelijke coup de foudre : Gigi.

Met een concrete datum voor het einde van de tuinwerken, namen we opnieuw contact op met Galgo Aid. En toen ging het snel. Gigi kwam naar België en kwam terecht bij het opvanggezin Kristin en Dirk. Snel nadien gingen we op huisbezoek, zenuwachtig voor deze eerste date, nieuwsgierig en spannend. Onbeschrijflijk was dat moment. Daar zat ze, statig, enigszins gespannen, maar het ijs ontdooide snel. Een wandeling, een knuffel... en een nieuwe naam want Gigi werd omgedoopt tot Nonna.

Wat heb ik die tuinaannemers vervloekt, want was ik ongeduldig, waarom kon morgen vandaag niet zijn... Met enige regelmaat gingen we op bezoek. Je zag ze openbloeien, je zag ze genieten van een warm nest. Op 1 juni was het dan zover. Na de nodige foto's ter bevestiging van de omheining, mochten we Nonna definitief in ons hart opnemen. Met 14 dagen vakantie konden we samen rustig de tijd nemen om elkaar te leren kennen. De eerste dagen verliepen zeer rustig. Nonna sliep van de eerste nacht gewoon beneden op haar kussen en /of sofa. Het eten verliep redelijk vlot. Wandelen mocht verschillende keren op een dag wat ook zo gebeurde. Kortom een droom van een hond.

Hoewel de opvangmama en -papa ons hadden gewaarschuwd dat er een zeker pikkediefgehalte inzat, lieten we ons hier toch aan vangen. Waar we netjes zagen dat alle voedsel van tafel en aanrecht afwezig was.....niet denkende aan het kleine doosje kattensnoepjes.....werd dit met grote smaak verorberd tijdens onze afwezigheid. Moet je dan boos zijn??? Neen want het was onze eigen fout en wat nog belangrijker was....ze ging er niet van miauwen ! :-)

Tijdens onze vele wandelingen leerden we ook zonder terughoudendheid kennismaken met andere honden. Thijsje de Jack Russell is niet echt wild van Nonna en meneer teckel is dan weer helemaal gek van haar om nog maar te zwijgen van de hele hondenbende waar we zeker 3x per week mee gaan wandelen: Madame Plix (poedel) is de leider van de bende; zij loopt steeds voorop. Dan hebben we nog Ninja (een Cesarke) die graag door de modder gaat, een kwestie van de reuma te verzorgen; Margo de caramelkleurige galgo die wat timider is. Maar Nonna Haar grote liefde is toch Fonske, de kleinere maar stoere zwarte galgo. Haar staart gaat helemaal de lucht in en met extra kwispels ziet ze hare Fons al van mijlenver staan.....het was liefde op het eerste zicht tussen beiden.

Ze is nu vijf maanden bij ons en we hebben het ons nog geen moment beklaagd. Clichés zijn bevestigd: bankliggers, hoge aaibaarheidsfactor, aangesproken worden op straat en in het bos, makkelijk in omgang, plakken aan je been binnen en buiten, perfecte omgang met de twee poezen die trouwens nog altijd de baas zijn in huis, lekker wandelen in het bos, samen onder een dekentje thuis op de zetel slapen terwijl ik naar de tv kijk, uitbundig kwispelen als je 's morgens de trap af komt,... Leven in huis van de hoogste kwaliteit voor iedereen.

Eén gevoel is er echter terug : er is nog plaats ...

Maar wat doe je als je NOG plaats hebt, nog plaats in je hart?
Maar wat doe je als je NOG plaats hebt, nog plaats in huis?

Wordt vervolgd ... ;-)

Foto's Gigi in Spanje in het asiel van Arca de Noa te Albacete waar ze tevens uitgebreid getest werd in haar omgang met katten
Foto's van Gigi bij haar opvangouders Kristin en Dirk en Gigi thuis bij haar nieuwe baasjes

 

UK betting sites, view full information www.gbetting.co.uk bookamkers

Wij danken

  • Sponsor-Galguino
  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-EuroPremium

Wij Danken

  • Sponsor-DCM
  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-Doggyshop