Vrijwilliger aan het woord - Gwen

Geschreven door 3sens op . Gepost in Nieuws

gwen-mooi-met-ice75 opvanghonden later, ben ik best een beetje trots op mezelf en blij dat als ik als vrijwilliger van de maand februari, eens mijn zegje mag doen :-)

Zou je de lezers in het kort willen vertellen wie je bent ?

Ik ben Gwen Plu en woon met mijn vriend Sjoerd, ons bijna 4 jarig dochtertje June en onze roedel (wind)honden in het rustig Kempische Bouwel (deelgemeente van Grobbendonk).

Hoe lang ben je al vrijwilliger bij Galgo Aid ?

In juni 2009 mocht ik mijn 2 eerste opvangertjes verwelkomen. Luna een galgo pupje van ongeveer 4 maand en Sandra (Mippy) een podenco-mixje van ongeveer 7 maand. Over een vuurdoop gesproken :-) Direct 2 “puppymonstertjes” (niet negatief bedoeld hoor) maar als soort van koosnaampje voor puppy's omdat je puppy's als ze wakker zijn zo goed als altijd in de gaten moet houden, doe je dit niet dan wil er links of rechts al wel eens iets misgaan ! Intussen zit ik aan opvangertje nummer 75 ! Het maakt mij ook helemaal niet uit welke opvanger ik krijg, reu of teef, jong of oud, ziek of gezond, dominant of onderdaning, galgo of podenco ... ze zijn allemaal welkom. Ook herplaatsterkes komen vaak bij mij terecht, zeker als ze ergens anders vanalles hebben mispeutert, dan mag ik ze heropvoeden, wat meestal heel gemakkelijk gaat.

De enige uitzondering is als ik naar Spanje ga ... na mijn eerste Spanje trip (bezoek aan Kimba) zei ik tegen Anita dat ik een ‘favor’ kaart had gekregen in Spanje ... en dat ik in Kimba niet ‘un’ por favor maar ‘dos’ por favors van mij ‘favor kaart’ wou gebruiken. De mail die ik toen stuurde zal ongeveer zo geweest zijn van ‘linkse kant, laatste kennel, allemaal galgo’s, 1 bange zwarte en 1 super bange beige (durft niet uit slaaphok te komen), in opvang bij mij laten komen ... pleeeeassse ? Enkele weekjes later zette eerst Raul (bange zwarte) en daarna Satur (bange beige) hun eerste pasjes op Belgische bodem. Raul vond redelijk snel zijn Gouden Mandje. Maar voor Satur, die ik Super Satur noemde omdat hij telkens hij een klein pasje vooruitgang boekte ivm zijn trauma’s, ik super trots was op hem, werd er pas na 2 jaar opvang een Gouden mandje gevonden. Want als de bangere galgootjes wat langer bij mij in opvang blijven zitten dan vind ik dat helemaal niet erg. Vroeg of laat komt er altijd wel een geschikt adoptiegezin.

Ik ben dus voornamelijk actief al opvanggezin maar help ook tijdens wandelingen en evenementen. Ik doe ook de vluchtbegeleiding, de honden hun chip controleren met de chipreader en de papieren ter voorbereiding van de registratie in orde brengen op de luchthaven. En uiteraard ook foto’s nemen tijdens wandelingen.

Hoe ben je in contact gekomen met Galgo Aid ?

Via Anita. Bo is toen der tijd op een nogal speciale manier bij mij in vakantieopvang gesukkeld en nu reeds sinds jaar en dag kind aan huis tijdens de vakanties van Anita :-)

Toen wij verhuisden van een appartement naar een huis met tuin is er mij gevraagd of ik het niet zag zitten om opvanggezin te worden. Waar ik direkt mee toestemde al vond ik galgo's (windhonden in het algemeen btw) maar magere en niet zo mooie honden :-) Nu moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat ongekend dus echt onbemind maakt. Want toen we ons eerste volwassen galgo teefje Iris in opvang kregen was het eigenlijk onmiddellijk liefde op het eerste zicht. Maar voordat zowel mijn vriend als ik ten opzichte van mekaar wilden toegeven dat we beiden een 'crush” hadden op Iris waren er reeds perfecte adoptie kandidaten voor haar.

En laat ons zeggen dat het lot soms iets te maken heeft met opvangen. Want toen mijn volgende opvangertje bang, mager, vol met wondjes die nog aan het genezen waren uit de bench gebibberd (stappen kon je het niet noemen, ze kroop er echt uit doods en doods bang voor wat er komen ging) kwam, was er die bewuste “klik”. En nogmaals hielp het lot een handje want eigenlijk waren er al adoptie kandidaten voor Samuga, maar omdat Samuga zo bang was en door een oude schot wonde haar bilspier volledig weg gerot is zagen deze kandiaten af van de adoptie. Waardoor ik na het mailtje van afzegging, zonder overleg met Sjoerd (oeps :-) ) gelijk terug mailde dat ze op “gereserveerd” mocht blijven staan, want dat wij Samuga zelf wilden adopteren !

Waarom ben je vrijwilliger bij Galgo Aid ?

Om de bewuste druppel op een gloeiend hete plaat te betekenen. Elke druppel is er 1tje en de grootste oceaan bestaat toch ook uit allemaal druppeltjes hé ! Maar zeker ook een bewuste keuze voor GAE als organisatie, want GAE zet zich niet alleen in voor de mooie, sociale, jonge makkelijk plaatsbare honden, maar ook voor honden met een trauma of die medisch niet helemaal in orde zijn. Om zeker ook niet de oudjes te vergeten, waar velen over kijken. Komt daar nog eens bij dat we al lang samenwerken, mekaar goed aanvullen en dikwijls veel plezier maken.

Waarom doe je vrijwilligerswerk en wat heeft het je tot op heden gebracht ?

Euhm!? Omdat het mooiste wat er is, is om een bange en onzekere windhond te zien openbloeien naar een vrolijke open speelse hond. Telkens opnieuw de veerkracht van deze honden mogen ervaren, zalig gewoon.

En ook het contact met de adoptanten is tof en dikwijls grappig want dan zeggen ze ‘ze mogen wel niet in de zetel bij ons zene maar we hebben een mooi dik kussen gekocht’ En dan krijg je enkele uren na adoptie al foto’s waarbij het bewuste windhondje languit in de zetel ligt en meestal tegen het baasje of op de schoot ! Of ze zeggen ‘1ne is genoeg zene’ ... maar na een wandeling met GAE zien ze al snel dat veel adoptanten er meer dan 1 hebben of ‘eentje is geentje’ en zo komt het dat veel adoptanten na enkele maanden/jaren, vaak een 2e hond bij ons adopteren. Ze hebben dan het virus waar je nooit meer vanaf geraakt nl ‘galgoitus’ genoemd.

Wat zijn de leukste of mooiste dingen die je hebt meegemaakt (een anekdote mss ?)

Goh ... teveel om op te noemen ... mijn reisjes naar Spanje, onze vele wandelingen en evenementen. Ook aankomsten op de luchthaven vind ik ook nog steeds heel mooi en leuk om mee te maken. Het geeft steeds een gelukzalig gevoel om de honden uit de flightboxen te zien komen.

Maar wat echt met stip op 1 staat is het “Suri vermist verhaal” (een windhond die was gaan lopen kort na adoptie en waar we 3 dagen naar gezocht hebben). Dit heel kort gevolgd door het “Mateo op bezoek verhaal” Zooo mooi om te zien dat Samuga eerst stond te kijken van “Nee! Dat kan Mateo niet zijn, toen hij uit de auto stapte” en toen hij de tuin in stapte, vloog ze hem letterlijk en figuurlijk rond zijn nek. Zelfs na x aantal jaren hem niet gezien te hebben, was ze super blij om hem terug te zien en wist ze nog heel goed dat hij diegene was die haar maanden eten was komen brengen toen ze op het verlaten terrein in Spanje ronddoolde met haar pupjes.

Of onze boemerangpodenco Niki(ta) die 2 keer geadopteerd werd en telkens het ‘draakje’ uithing bij de adoptanten, dit terwijl ze bij ons thuis een makkelijk en lief hondje was. Dus nadat ze 2 keer terugkwam als herplaatser, zagen zowel de toenmalige adoptanten als wij dat ze bij ons ‘thuis kwam’ en toen was de beslissing snel genomen en adopteerde Niki(ta) ons ipv wij haar. We beschouwen Niki(ta) dus niet als wat wij een ‘mislukte opvanger’ noemen, want ze heeft zelf beslist dat haar Gouden Mandje bij ons stond :-)

Of toen we via via te horen kregen dat er een GAE galgootje in een Belgisch asiel zat (daar gedropt door de adoptanten met als smoesje dat ze niet meer wisten van welke organisatie ze kwam). Toen we (Anita en ik) daar op zondag naar het asiel gingen om haar op te halen en we haar niet mee kregen ... Na veel gepraat en mogelijk een al dan niet binnensmondse vloek, kwamen we overeen met het asiel dat we Angel maandag wel zouden kunnen meenemen. Dus de dag nadien deden we de lange trip opnieuw, met spiksplinternieuwe winterbanden van Anita haren auto, in een heel traag tempo en zo haalden we uiteindelijk toch nog Angel uit het asiel.  Goh, ik kan hier nog uren en uren uitweiden denk ik ...

Of enkele jaren geleden toen ik tijdens mijn 2e Spanje tripje (bezoek aan Arca de Noe te Albacete), we (Almudena en ik) na uren op de grond te zitten bij -5 graden (ja ja in Spanje kan het ook koud zijn), we een galgo konden vangen die reeds enkele weken in de buurt van het asiel rondhing. Toen dit nieuws Belgie bereikte werd Purpuro gelijk gereserveerd door GAE en kon hij enkele weken later, afreizen naar Belgie, op zoek naar een Gouden Mandje (dat hij ondertussen alweer ongeveer een dikke 2 jaar gevonden heeft)

Wat waren je eerste ervaringen toen je vrijwilliger werd bij Galgo Aid en wat vind je minder leuk ?

Ik blijf versteld staan van het grote aanpassingsvermogen van de honden, nooit in huis geleefd, vaak weinig tot geen liefde en aandacht gekregen/gekend en toch draait het overgrote deel van de honden mee in een huiselijke situatie als of ze het al jaren gewend zijn.  Er zijn niet echt dingen die ik minder leuk vind, maar als er een opvangertje dat mij echt ligt van karakter, vertrekt naar zijn/haar gouden mandje dan is het soms met een dubbel gevoel.  Je weet dat ze goed terechtkomen want GAE doet echt een hele goede screening, maar toch is het een beetje afscheid nemen. Ook als er een geadopteerd hondje terug komt door omstandigheden is het soms een beetje slikken.

Heb je een persoonlijke ambitie, die je als vrijwilliger wil nastreven en/of een tip voor mensen die vrijwilliger willen worden ?

Dat ik nog vele honden op weg kan helpen naar hun Gouden mandje, ook al droom ik er soms over dat het niet meer nodig zou zijn en dat iedereen ter wereld goed voor hun diertjes zou zorgen.

Vrijwilligerswerk is vaak met een lach en een traan. Maar meer met de lach, dan de traan ;-) Ook al is het maar af en toe dat je kan/wil helpen, alle hulp is welkom. Want ik begrijp heel goed dat honden opvangen niet voor iedereen is weg gelegd. Het is nu eenmaal niet altijd even makkelijk om een hond waar je weken of soms maanden voor gezorgd hebt af te geven, maar je krijgt er wel veel voldoening voor in de plaats. Dus mijn tip ivm vrijwilliger worden is ‘gewoon doen’ !

Is er misschien nog IETS dat je aan de lezer KORT wil overbrengen ?

Bekijk alles met een vleugje humor, zeker als je wil opvangen. Wat ik geleerd heb door Spaanse honden op te vangen ? Wel ... vuilbakken/zakken zijn nooit, en ik herhaal, nooit, veilig als je ze onbeheerd achterlaat op een plek waar Spaanse honden kunnen geraken. Hetzelfde geldt eigenlijk voor alles wat er ook maar iets of wat eetbaar uitziet of ruikt. Sommige windhonden krijgen zelfs niet alleen gewone dueren en kastdeurtjes open, nee sommigen krijgen zelfs een koelkast of (microgolf) ovendeuren open. Spaanse (wind) honden net mini graafmachines zijn en het dus kan gebeuren dat ze met veel liefde en inzet uw tuin ombouwen naar een ondertunneld maanlandschap ...

Maar verder zijn het schatjes hoor ... heerlijk luieren in de zetel en knuffelen vinden ze zaaalig (en wij ook). In huis zijn ze heel rustig, ze zijn zelfs super stabelbaar en passen makkelijk met z’n 4 of 5 in een 2-persoonszetel. Bijna elke opvanger zorgt ervoor dat ik nieuwe dingen van hun leer, dus wat opvangen betreft, ik herhaal, zeker doen !

En schrikt het onbekende van opvangen je toch een beetje af ? Het ‘ergste’ wat er kan gebeuren is dat je je opvanghondje niet meer wil afgeven en je een hond rijker bent ... en bovendien gratis en voor niks bij de ‘failed foster club’ mag :)

Rest mij nog een dikke dank u wel aan iedereen die zich op wat voor manier ook inzet voor verwaarloosde dieren. Ook grote merci aan mijn collega vrijwilligers binnen GAE die mij niet altijd van mijn geweldigste kant zien (lees : midden in de nacht of bijna 18 u aan 1 stuk wachten op honden op de luchthaven). En zeker ook vaak mijn chauffeur van dienst, mijn huisbaas An, dat we nog veel mogen lachen en samen honden ophalen van de luchthaven.
En last but not least : lieve adoptanten van ‘mijn’ hondjes, uit de grond van mijn hart, hele dikke merci dat jullie 1 (of meer) van ‘mijn’ hondjes een Gouden Mandje gaven.

En nu zal ik maar stoppen want het was KORT nog IETS zeggen zeker ? :)

 

UK betting sites, view full information www.gbetting.co.uk bookamkers

Wij danken

  • Sponsor-Galguino
  • Sponsor-ThermoHeizung
  • Sponsor-EuroPremium

Wij Danken

  • Sponsor-DCM
  • Sponsor-Goormans
  • Sponsor-Doggyshop